Time After Time

Some models postulate an absolute beginning of time, others an everlasting universe or multiverse in which the big bang is a phase transition, and maybe there are myriads of big bangs. So the low entropy of the observable universe might be a random fluctuation – whereas elsewhere even opposite thermodynamic directions of time may arise. Perhaps the (or our) big bang just created the arrows of time, if it originated as some sort of pseudo-beginning in a quantum vacuum that has no direction of time. Thus it seems useful to conceptually distinguish an undirected microtime and a directed macrotime. It is even possible that time ends – although paradoxically, it may do so only temporarily.

Rüdiger Vaas, Time After Time — Big Bang Cosmology and the Arrows of Time w: Laura Mersini-Houghton, Rudy Vaas (red.) The Arrows of Time. A Debate in Cosmolog, Springer-Verlag, Berlin – Heidelberg, 2012( http://link.springer.com/book/10.1007%2F978-3-642-23259-6)

Niektóre modelki postulują, a wręcz żądają, by być na czas, gdyż wiecznie trwające wybory miss Uniwersum a nawet Multiwersum są tylko przejściowym okresem i jak wszystko skończy się jakimś big bangiem, a nawet miliardami big bangów, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Zauważalna niska entropia, kosmicznie niska, chociaż to się zmienia, od człowieka do człowieka, może sprawić, że czas zacznie się cofać, chociaż podobno jest to sprzeczne z zasadami termodynamiki, a tak w ogóle, to jest to chaos, gdy każdemu czas biegnie we własnym kierunku. Dlatego rozróżniajmy nasze własne bałaganiarskie kalendarze od kalendarza globalnego. Czas też się może skończyć, choć wielu może się wydawać, że na jakiś czas tylko.